Lucia

Veer Hens

“Ik ben geboren op het platteland als middelste in een gezin van vijf kinderen, een sandwichkind – voor het ene te klein en voor het andere te groot – ik heb me altijd een beetje een buitenbeentje gevoeld. Ik was een actief kind, heel enthousiast met veel energie. Al van jongs af vertrouwden mijn klasgenootjes mij hun ‘geheimpjes’ toe. Ik stond open voor de verhalen van anderen…

Toen mijn ouders op mijn 15de een café, dancing en feestzaal openden, werd het me volledig duidelijk dat mijn opdracht erin bestond met mensen te werken en wist ik dat ‘therapeut’ zijn mijn roeping was.

Ik studeerde af als maatschappelijk assistent en kwam dadelijk in de hulpverlening terecht. Gedurende 25 jaar werkte ik in een multidisciplinair team als hulpverlener rond allerhande onderwerpen, in zowel individuele als koppelgesprekken.

Het was dokter Edward Bach die voor mij een deur opende naar het werken met energie. Hij zei: ‘Er bestaat geen ziekte, er is alleen een zieke mens!’ Dit was een ware eye-opener en ik begreep dat we dus zelf verantwoordelijk zijn voor onze gezondheid, welzijn en geluk! Ik bestudeerde Bachbloesems en biedt deze als ondersteuning aan in de therapie.

Mijn volgende stap was het bestuderen van Energetische Antropologie van Prof. Zeberio of Om Sam Liu uit Argentinië. Zijn leer geeft een verfrissend en interessant beeld van wie we zijn en wat we hier op aarde komen doen. Dit is voedsel voor mijn brein en het opent, verruimt mijn denken.

De grootste evolutieve stap maakte ik echter toen ik in maart 2011 Sai Maa ontmoette. Zij maakte me bewust van mijn gave als healer en geeft me hierin onderricht. Dit heeft geleid tot het geven van transformational healing en workshops over deze materie.
Sinds 2003 heb ik een zelfstandige psychotherapie privépraktijk uitgebouwd. Ik hou heel erg van wat ik doe en daarom voelt het niet aan als werken, het is wie ik ben, het is mijn ‘zijn’, het is leven vanuit mijn ‘ziel’!”

 

Jo Bossaerts

“Ik ben geboren als enige jongen in een gezin van zes kinderen, vierde in de rij. Net zoals Veer was ik een enthousiast kind met zeer veel energie en kon ik niet stilzitten. 
Vaak voelde ik mij niet begrepen en ik verstond de buitenwereld niet goed. Dit maakte dat, hoewel ik altijd veel vrienden rond mij had, ik veel tijd alleen doorbracht.

Bij de jezuïeten volgde ik lager onderwijs en dat was voor mij en voor hen een nare ervaring. Ik stelde de verkeerde vragen, liep niet in ‘hun’ pas en dat hebben ze me letterlijk en figuurlijk laten voelen. 
Mijn ouders werd verzocht mij in een andere school in te schrijven, ze wisten geen raad met mij. Langzaamaan werd ik een gekwetst kind dat zich verwend en agressief in de wereld opstelde. Ik volgde verschillende scholen en richtingen, maar school was voor mij vooral plezier maken en in problemen komen.

Vanaf mijn vijftiende hadden mijn ouders niet veel meer te zeggen over mij en deed ik bijna altijd mijn eigen zin. Dat was ook de periode dat ik met gevechtsport begon, iets dat nu getransformeerd is in krijgskunst. Toen ik werd opgeroepen voor het leger, koos ik natuurlijk voor de para-commando’s. Na bijna vier jaar hield ik het daar ook voor gezien en begon ik met een ‘normale’ job. Helaas was dit niet spannend genoeg en ik kwam meer en meer in het criminele milieu terecht.

Als ik er nu op terugkijk, koos ik vooral voor de weg van conflict, strijd, weerstand en agressie, maar tegelijkertijd werd ik altijd door ‘iets’ op cruciale momenten beschermd. 
Toen wist ik: ‘Als ik zo voort doe, gaat het fout aflopen, ik moet het anders gaan aanpakken!’ Ik kwam in contact met andere mensen, met andere zienswijzen, met een heel andere wereld en ook met dat ‘beschermende iets’. Ik ontmoette Veer, mijn vrouw, waarmee ik samen op zoek ging, verschillende leringen en energetisch werk bestudeerde en dit integreerde in ons leven. Ik vond het ‘pad van Licht’ en ik transformeerde totaal en begon te beseffen dat wij onze eigen wereld creëren.